ปี พ.ศ.2529 ทำกิจการไก่เนื้อส่งออก    ใช้พื้นที่ในการประกอบอาชีพเลี้ยงไก่เนื้อบนบ่อปลาเป็น บนพื้นที่ 160 ไร่  โดยเลี้ยงไก่เนื้อเป็นอาชีพหลัก มีการลงทุน   ค่าอาหาร ค่ายา ค่าพันธุ์ไก่ เป็นจำนวนมาก ส่วนการเลี้ยงปลาเป็นผลพลอยได้  โดยการใช้มูลไก่เป็นอาหารปลา

ปี 2534และ ปี 2538 เกิดอุทกภัยทำให้กิจการขาดทุน ถึง 2 ครั้ง มีหนี้สินมาก จึงกลับมาคิดทบทวนแล้ว พบว่าระบบประกันราคาไม่ถูกต้อง เนื่องจาก "วงจรความเสี่ยงยังคงอยู่ที่เกษตรกร" เพราะเมื่อเกิดความเสียหาย น้ำท่วม อาหารเน่าเสีย ไก่ป่วย ไก่ตาย ไก่ไม่มีคุณภาพ ตนเองเป็นผู้รับผิดชอบเองทั้งหมด แต่กำไรค่าอาหาร ค่ายา ค่าพันธุ์ไก่ อยู่ที่บริษัท เมื่อเห็นว่าการเลี้ยงไก่ต้องเสียค่าอาหารจำนวนมาก ไม่มีผลกำไร แต่การเลี้ยงปลาทำให้มีรายได้ ซึ่งไม่คุ้มค่ากับราคาค่าอาหารเลี้ยงไก่ จึงตัดสินใจเลิกอาชีพเลี้ยงไก่ประกอบกับธนาคารระงับการให้กู้ยืมละมองเห็นว่าควรนำเสาไม้โรงเรือนมาขายเพื่อเป็นทุนในการประกอบอาชีพใหม่ โดยมีแนวความคิดจากอดีตที่ตนเองเคยอาศัยอยู่บริเวณทะเลสาบสงขลาซึ่งมีปลาจำนวนมากและตัวโตโดยไม่จำเป็นต้องกินอาหารเม็ด จึงทดลองใช้ฟางข้าว เศษหญ้าให้ปลากิน ปรากฏว่าได้ผลดีสามารถลดต้นทุนค่าอาหารปลาได้มากและคิดว่าวิธีการดำเนินตามทุนนิยมไม่ใช่สิ่งถูกต้อง  การตัดสินใจลุกขึ้นสู้ในครั้งนั้นได้แรงบันดาลใจจากหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ เมื่อครั้งบวชเรียนเป็นลูกศิษย์ท่านที่วัดชลประทาน ทำให้ได้ข้อคิดหลายประการ เมื่อประสบภาวะน้ำท่วมมีหนี้สินมาก ท่านได้กล่าวห้กำลังใจว่า "ว่าวขึ้นสูงโดนลมโต้บ้าง...ธรรมดา"

จนกระทั่งปี 2539 เมื่อพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัชเรื่อง "เศรษฐกิจพอเพียง" ทำให้เกิดประกายความคิดว่าตนเองกำลังปฏิบัติอยู่และเข้าใจว่า การพึ่งตนเองสำคัญที่สุดและตั้งใจดำเนินชีวิตตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงต่อไป

นักคิดอย่างพอเพียง

นายธงไชย คงคาลัย ผู้อำนวยการศูนย์การเรียนรู้เกษตรสมดุลและการพึ่งพาตนเอง

"สวนธงไชย –ไร่ทักสม"

เขาก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ได้ปรับเปลี่ยนวิถีการเกษตรใหม่ จากที่เคยทำฟาร์มปศุสัตว์ทั้ง ปลา ไก่ และสุกรจนเป็นหนี้สิน 50ล้านบาทแต่เมื่อได้นำภูมิปัญญาดั้งเดิมด้านการเกษตรจากพ่อแม่มาเป็นแนวทางการเกษตรใหม่ ทำให้เขาสามารถปลดหนี้สินทั้งหมดได้โดยเชื่อว่าทางออกของปัญหาภาคเกษตรกรรมของไทย เกษตรกรต้องยึดมั่นในพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียงการรักษาภูมิปัญญาดั้งเดิม และการรักษาป่าไม้อันเป็นต้นกำเนิดของทรัพยากรการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ไว้ให้ได้